آسماني ها

روزي در يكي از كشور هاي آفريقايي كشاورزي زندگي مي كرد

 كه از قطعه كوچك زمين كوچكي كه داشت در آمد بخور و نميري

 داشت و اما هميشه به آن در آمد شاكي بود و از آن راضي نبود

 او شنيده بود در كشو همسايه معدن الماس وجود دارد و مردم

 بسياري براي پول دار شدن به آنجا رفته و الماس استخراج مي كنند

 او هم وسوسه شده بود و مي خواست كه به آنجا برود بالاخره

 تصميم خود را گرفت و زمين و خانه خود را به دوست خود فروخت

 و زن و بچه اش را به رفيق خود سپرد و راهي كشور همسايه شد

  او در انجا به استخدام يك معدن استخر الماس در امد و در معدن

 شب و روز كار طاقت فرسا مي كرد ولي در آمد كمي داشت حتي

 كمتر از آنچه در زمين خود برداشت مي كرد چون آنجا او فقط كار گر

 استخراج بود و بردگي مي كرد و پول كار خود را مي گرفت و الماس متعلق

 به ديگران بود او افسرده گرديد و در كمال غم و شكست دق كرد و مرد .

اما از دوست او بشنويد او با كار زياد و مداوم بر روي زمين آن را حاصل خيز تر

 كرد و يك روز كه زمين را شخم مي زد به سنگ درخشاني برخورد كرد

 كه آنرا برداشت در عين تعجب آن سنگ الماس بود آري مرد اولي در

 زمين خود الماس داشت اما براي يافتن آن بردگي كرد و نتوانست به ان برسد .

آري ما انسانها در وجود خود الماسهاي زيادي داريم اما فقط بايد روي وجود

 و ظرفيت و پتانسيل خود كار كنيم تا آن را پيدا كنيم وجود ما انسانها

 سر شار از الماسهاي است كه خدا در وجود ما پنهان كرده است

 فقط ما بايد به آن دست پيدا كنيم.ما بسياري از اوقات آنچه خود

 داريم را در وجود ديگران جستجو مي كنيم نگاهي به جامعه

 خود بكنيم خواهيم ديد كه چه بسيار كساني كه بردگي ديگران

 را مي كنند تا به الماس شخصيت برسند ولي متاسفنه آنها

 فقط بردگي مي كنند آري به قول حافظ:

سالها دل طلب جام جم از ما مي كرد

وآنچه خود داشت زبيگانه تمنا مي كرد

در وجود و شخصيت و تواناي خود تجديد نظر كنيم هيچ گاه به نعمتي

كه خدا به ما داده است ولو كم ناشكر نباشيم هيچ گاه نگوييم كه من

 به چه درد مي خورم هيچكس مرا دوست ندارد من ارزشي ندارم

در خود جستجو كنيم و الماس وجودي خود را پيدا كنيم و به ديگران هم عرضه كنيم.

دوستان و رفقاي نازم در قنوت نماز منو دعا كنيد 

امام علي(ع) مي فرمايد:كار خير انجام دهيد و هرگز ان را كوچك نشماريد زيرا كه كوچكش بزرگ و كمش افزون و موجب غران گناهان است.

در يك سحر گاه مردي براي نماز صبح آماده شد و از منزل رو به مسجد به راه افتاد او در حالي كه به سوي مسجد مي رفت در بين راه به زمين خورد و لباس هاي او كثيف شد او بلند شد و به خانه بازگشت و لباس نو پوشيد و خود را دوباره كاملا آراسته كرد و دوباره به سوي مسجد راه افتاد و در بين راه دوباره به زمين خورد و دوباره لباس هاي او كثيف شد و او دوباره مسير خود را عوض كرد و به خانه بازگشت و لباس آراسته و تميز ديگر پوشيد و بار ديگر راهي مسجد شد در بين راه اين بار به مردي برخورد كرد كه چراغي در دست داشت و مرد چراغ به دست به او گفت براي اينكه بار ديگر به زمين نخورد او را با چراغ تا مسجد همراهي كند او هم قبول كرد و تا درب مسجد با آن مرد رفت وقتي به درب مسجد رسيد به مرد چراغ به دست تعارف كرد كه به داخل مسجد برود او قبول نكرد و مرد دليل انكه مرد چراغ به دست به مسجد نمي آيد پرسيد و او گفت من شيطانم و هر دو بار من باعث زمين خوردن تو شدم تا بلكه به سوي كار خير كه نماز بود نروي اما بار اول كه به منزل بازگشتي و دوباره راه مسجد را در پيش گرفتي خدا تمام گناهان ترا بخشيد و بار دوم تمام گناهان خانواده ترا بخشيد و من پيش خود گفتم اين بار اگر اين اتفاق بيفتد خدا گناهان تمام اين شهر را خواهد بخشيد پس با چراغ ترا به مسجد رساندم .

آري دوستان و رفقا كار خير در پيشگاه خدا ارج و پاداش دارد و موجب آمرزش گناه مي شود .

هر كس يك ذره كار خير انجام دهد پاداش را خواهد گرفت و من يعمل مثقال ذره من خيرا يره

ما وقتي كار خير را انجام مي دهيم نه تنها خير و ثواب ان به خودمان خواهد رسيد بلكه براي ديگران هم فايده دارد كار خير به مثال درختي است كه ما مي كاريم نه تنها خود از ميوه آن استفاده مي كنيم بلكه ديگران هم از سايه آن و چه بسا ميوه آن استفاده مي كنند و كار خير كم و زياد آن مهم نيست بلكه ذات كار و انجام آن مهم است طبق حديث ابتدايي كه مي فرمايد كار خير را انجام دهيد كم زياد آن مهم نيست بلكه فعل و انجام مهم است .

از كار هاي خير مي توان به دعا براي ديگران اشاره كرد دوستان در لحظه سبز دعا هم ديگر را دعا كنيم .

امام جعفر صادق(ع) مي فرمايد:اولين چيزي كه در روز قيامت سوال مي شود نماز است.

شما در خودروي خود نشسته و يك مسير بيرون شهري در جاده طي مي كنيد در مسير مي بينيد پليس دارد از رانندگان طلب گواهينامه مي كند شما پيش خود مي گوييد كه من كه تمام قوانين را رعايت كرده ام من از اين مسئله مستثني هستم نوبت شما كه مي رسد پليس از شما درخواست گواهينامه مي كند شما مي گوييد كه من تمام قوانين را رعايت كرده ام پليس حرف شما را قبول مي كند و مي گويد جهت اينكه از شما اطمينان پيدا كنيم گواهينامه مي خواهيم شما مي گوييد لباس من خوشگل است من فلان مقام هستم پسر فلاني هستم من پست و مقام بالا دارم هر چه بگوييد براي پليس گواهينامه نمي شود يعني شرط سلامت و راننده بودن شما گواهينامه است .

نماز هم براي گذشتن از جاده و اتوبان صراط و پل صراط گواهينامه است يعني انجا نه پست نه مقام نه تيپ نه جايگاه خانوادگي نه پول هيچ چيز ملاك نيست آنجا گواهي عبور نماز است و شفاعت بعد از آن ميسر مي شود يعني اگر خطاي در حين رانندگي در مسير دنيا انجام داده ايم بستگي به شرايطي قابل گذشت است ولي داشتن گواهينامه الزامي است .

فقط جهت ياد آوري چند نكته كليدي و تفكر برانگيز نماز را خدمت دوستان عرض مي كنم :

1-شايد از خود بپرسيم چرا در نماز روبه قبله مي ايستيم مگر خدا در همه جا نيست و به هر طرف كه رو كنيم مگر خدا نيست آري همه جا خداست ولي ما رو به يك قبله مي ايستيم كه اصل وحدت در اسلام رعايت شود و رو به قبله مي ايستيم كه پشت به همه كس و همه چيز بجز خدا كنيم و فقط خدا را ملاك كار در نماز قرار دهيم.

2-نكته بعدي چرا در نماز دست و صورت را مي شوييم چون آب نشان و تنديس پاكي و طهارت و روشني است ما دست را كه سمبل قدرت و توانايي و انجام كار است با آب كه سمبل روشني و طهارت است مي شوييم كه قدرت و توان انجام كار ما فقط الهي باشد و از هر گونه آلودگي معنوي در راستاي انجام كار بر حذر باشد صورت را مي شوييم كه سمبل ارتباط است اولين جاي كه در ارتباط با ديگران مد نظر قرار مي گيرد صورت است صورت را مي شوييم كه از آلودگي و دنيا گرايي و ديد منفي پاك باشد.

3-بر خاك سجده مي كنيم كه خاك سمبل رشد و تعالي و استعداد است و كسي كه از خاك رشد خود را شروع كند بارور مي شود و درخت بارور شده خميده مي شود يعني انسان دين دارد و با ايمان خميده مي شود يعني ركوع و سجود كه نشان باروي ايمان است .

4-چرا همه جا سلام اول است و در نماز سلام آخر است در نماز نيز سلام اول است پايان نماز نقطه شروع براي بزگشت از خدا به دنيا است آنجا است كه ما اول به پيامبر و روح ملكوتي او سلامي مي دهيم كه اين مفاهيم را براي ما به ارمغان اورد و اين دين پاك و روشن را به ماارزاني داشت

بعد به  فرشتگان(به سبك سلام دادن آدم به فرشتگان) و تمام صالحين و بعد به كل هستي سلام مي دهيم و اينجا و در سلام نماز تئوري يون و يونيليزه شدن را مي يابيم كه اگر فرصتي بود در مباحث بعدي به توضيح آن مي پردازيم آري دوستان نماز يكي از راه هاي است كه انسان  مي تواند خود را با آن در مقابل بيماري روحي تكبر واكسينه كند و از اين بيماري بزرگ در امان بماند يكي از راه هاي مبارزه با اين بيماري نماز است

محتاج به دعاي خير شما منتظران واقعي ظهور

را دچار بيماري روحي و رواني تكبر مي كند و تكبر انسان را از تفكر و عقلاني

فكر كردن خالي مي كند و آدم موجودي مي سازد كه فقط به فكر سكه مال

و ثروت و انديشه دنيا پرستي است و اينچنين انساني براي سكه معرفت

و انسانيت ارزشي قائل نمي شود تكبر آدمي را در همه جنبه نابود مي كند

مگر نه اينكه شيطان با سالهاي متمادي عبادت جزء مقربين درگاه الهي بود

اما زماني خداوند مهربان به او امر كرد كه بر آدم(ع) سجده كند و او از امر

خدا ممانعت كرد (ابي واستكبر) و خدا به واسطه تكبر و نا فرماني او را از

در گاه خود راند و اين در حالي بود كه شيطان خود را عاشق واقعي خدا

مي دانست و اين تكبر همه چيز را از او گرفت و او خالي از عشق الهي

شد و باز تكبر او نگذاشت توبه كند و تكبر او نگذاشت حقانيت كلام حق را

بفهمد واين اولين خصلت شيطاني است و انساني كه به اين بيماري دچار

شود  چون شيطان از عشق خالص خدا خالي مي شود هر كسي باشد

چه شيخ چه زاهد چه عالم چه پزشك چه مهندس چه.... آري ماده گرايي

مطلق انسان را تبديل به فرعون و نمرود و قارون خواهد كرد كه ديگر خود

را خدا مي داند مگر نه اينكه فرعون در نهايت تكبر به بني اسراييل گفت

(انا ربكم الاعلي) و ان قوم هم چون انديشه مثبت نداشتند و از ترس

پذيرفتند(فاستخف قومه و اطاعوه) آري كساني كه در مقابل دين و قران

براي فرار از عشق الهي برهان شك و شبه را علم مي كنند همان كساني

هستند كه به واسطه پول يا خوش خدمتي به ديگران و چند كلاس سواد

و مدرك به مقام تكبر رسيده اند و تا جاي پيش مي روند كه با خدا هم سر

ناسازگاري مي گذارند و اين اولين خصلت شيطان است توجه به دنيا بدون

بعد معنوي و دل بستن صرف به دنيا عوارض متعدد ديگري هم دارد(ادامه دارد)

ابا الصالح المهدي مي فرمايد:

دلهاي ما ظرف اراده و مشيت الهي است.

بحار الانوار ج52ص51

آثار ايمان به خدا

انسان در سايه دانش گسترده خود بر بسياري از مشكلات زندگي پيروز شده است .براي نمونه با شناخت ميكروب و راههاي مبارزه با ان توانسته است بر بسياري از بيماري ها غلبه كند و خود را از آن بيماريها نجات ببخشد .و يا با استخراج منابع زير زميني و استفاده از منابع طبيعت وسايل رفاه خود را فراهم بياورد وبتواند در آرامش زندگي كند.ولي در كنار اين پيروزيهاي به سكون و ارامش خاطر كه زير بناي زندگي سعادتمندانه است دست نيافته است.با پيشرفت هاي مالي و مادي و افزايش رفاه جسماني وپيشرفت هاي روز افزون علمي مشكلات رواني اش بيشتر شده است. در بررسي اين مشكل به دو علت عمده در مبحث بر مي خوريم:

الف:ماده گرايي

كساني كه معنويات را به دست فراموشي سپرده اند و جز ماديات به چيز ديگري فكر نمي كنند و فقط بعد مادي دنيا را مي بينند و فقط براي آنها ملاك آن است و براي اشباع اميال نفساني خود تلاش مي كنند ولي به يك دهم آنچه مي خواهند نمي رسندو اين نتيجه اي جز تشويش و اضطراب و ناآرامي فكري براي آنها ندارد.و اينچنين انساني با وجود پيشرفت هاي عظيم در راه دنيا به بن بست مي رسدما امروزابن دنيا هستيم ما مي توانيم ابو تراب باشيم و خاك را و ماديات را وسيله اي براي رسيدن به آرامش قرار دهيم نه وسيله اي براي اضطراب روح و روان آنچه از ماده و دنيا داريم اگر بكار نگيريم از دست مي رود و آنگاه حسرتش را مي خوريم و اه خواهيم كشيد و در آتش ماده روحمان مي سوزد . ما بايد از خاك شروع كنيم ما وابسته به اين دنيا هستيم ولي دل بسته به آن نيستيم ما بايد از دنيا سكوي بسازيم براي پريدن به سوي آسمان و رسيدن به خدا و شرط آن ابو تراب شدن است علي(ع) غم دنيا را نداشت اما بسيار تلاش مي كرد كه با دنياي خود دنياي ديگران را بسازد و از اين را به آرامشي دست يافته بود كه او را مستقيم به خدا وصل مي كرد و انساني كه به خدا وصل باشد آرامش روح و جسم دارد و هرگز از زندگي خسته و نااميد نمي شود وقتي با اين فرمول در دنيا زندگي كردي آرامش داري ولي اگر فقط دنيا ميان دستان خود بگيري و منيت را شعار خود سازي زندگي را باخته و روحي ناآرام داري .(ادامه دارد)

ابا الصالح المهدي (عج)مي فرمايد:

هر كس به ما ستم كند از گروه ستمكاران است

و نفرين خدا براو باد.

بحار الانوارج52ص51

ابا الصالح المهدي(عج) مي فرمايد :

كسي كه نام مرا بين نامحرمان(دشمنان)

ببرد ملعون است.

بحار الانوار ج53ص184

اباالصالح المهدي (عج)مي فرمايد:

از خدا بترسيد و با عمل صالح

خود ما را ياري كنيد.

بحار الانوار ج53ص175

ابا الصالح المهدي (عج) مي فرمايد:

هيچ چيز مثل نماز بيني شيطان را به خاك

نمي مالد پس نماز بخوان و بيني شيطان

را به خاك بمال.

بحالانوار ج53ص182

ابا الصالح المهدي مي فرمايد:

هر يك از شما بايد كارهايي انجام بدهيد

كه به محبت ما نزديك و از آن چه

موجب ناراحتي ما مي شود دوري

كنيد زيرا ظهور ما به طور نا گهاني

انجام خواهد شد.

كلمه الامام المهدي ص145

اباالصالح المهدي(عج) مي فرمايد:

به وسيله من بلا از اهل و شيعيانم رفع مي شود.

كلمه الامام المهدي(عج)